The park bench

دلم هوای دلم را کرده!

دلم برای روز های خوش دلم تنگ شده!
دلم را برمیدارم و روی نیمکت
نیمکت کنار درخت چنار پارک
پارک می نشینم
می نشینم تا رفتند را نبینم.# چرک نوشته ای برای روزی که نخاهم دید

THE PARK BENCH

THE PARK BENCH

One Comment

  1. امروز دل نبند به مردم که می‌شود
    این‌گونه روزگار تو فردا شبیه من
    ای هم‌قفس بخوان که ز سوز تو روشن است
    خواهی گذشت روزی از این‌جا شبیه من
    از لحن شعرهای تو معلوم می‌شود
    مانند مردم است دلت یا شبیه من
    من زنده‌ام به شایعه‌ها اعتنا نکن
    در شهر کشته‌اند کسی را شبیه من

دیدگاهی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.