ما
فاتحان قلعه های فخر تاریخیم
شاهدان شهرهای شوکت هر قرن
ما
یادگار عصمت غمگین اعصاریم
ما
راویان قصه های شاد و شیرینیم
قصه های آسمان پاک
ما
فاتحان شهرهای رفته بر بادیم
با صدایی ناتوانتر زانکه بیرون اید از سینه
راویان قصه های رفته از یادیم
مهدی اخوان ثالث
سلام
امشب که پای سیستم نشستم احساس خستگی مضاعفی نسبت به روزهای قبل در خود میکردم
از اینکه روزگار ما و بخصوص خود من در این مدت چقدر دچار چرخ دنده های مکانیکی روزگارمان شده
بی آنکه بخواهیم یا بتوانیم اندکی از باور خود را از سر ترحم هم اگر شده نثار خود کنیم
روزگار انسانهایی که اسیر قفس در خو تنیده ی آرزوهای خود شده ایم.
خانه آخرین حریم امن اجتماع خسته ی ماست که برای حفظ آرامش آن سعی در طی مسیرهای کوتاه و بلند شهر خود داریم
اتوبوس، تاکسی و مترو، این دهلیز های تاریک زیر کلان شهر های ما همچون تهران که روزانه انبوهی از جمعیت را در درون خود میکشد و بیرون میزند. اتوبوس هایی که اسما تندرو هستند
اما این مردمانند که میدانند تندتر از آن عمر گرانمایه و اندک وقت باقیمانده ی آنهاست که از این هم تندتر میگذرد
مردمانی از جنس خستگی هایی از جنس راه، سرویس، ترافیک، و نفس خسته ی همنوعان و از همه بدتر هوای گرفته ی بارانی بدتر از روزهای آفتابی و پر دود
اینجا همه خستگی مفرطی از خسته شدن دارند اما چاره چیست؟
این همان خود کرده ایست که تدبیری جز غوطه ور شدن در آن نیست
زندگی روزمره ی ماشین وارگی و درگیری از جنس چرخ دنده هایی که روح مردمان را له میکند
تراژدی بزرگی که هرروزه در قاب خاطراتمان جای میدهیم و روزی شخصی دیگر این درد نهفته را بی پروا در چند قطعه عکس عریان به نمایش میگذارد.
سلام آیدین جان
زندگی می گذرد ، اما به قیمت گران زمان!زمان ما را به حبس کشیده! چه بخاهیم ، چه نخاهیم
ما را رد خود محصور کرده.
و ما را به ناکجا آباد میکشاند.
و این آدم چنان در خود گیر کرده که نمیخاهد از آن فرار کند و به خود بیاندیشد.
ما روزی از این حبسی که زمان برای ما درست کرده فرار خواهیم کرد
خیلی تنهایی دارد عکس هات
ممنون از حضورت مهدی جان
آدم های حبس شده در ماشین زمان همیشه تنهان
من خیلی از عکاسی سر در نمیارم، اما چون خواسته بودی به عنوان یه ادم عادی که از عکس و عکاسی هم خوشش میاد راجع به کارت نظر میدم…اول از همه اینکه من عکسات و دوست داشتم چون به نظرم موفق بودن،فک میکنم هر عکسی که مخاطبشو تحت تاثیر قرار بده چون به هدفش رسیده موفقه…. به نظرم عکسای سیاه و سفید از رنگیا موفق تر بودن،فقط چند تاشون شاید اگه کنتراستشون بالاتر بود اتفاق جالب تری توشون میافتاد،بیشتر به چشم میومدن قطعا……یه بخشیش هم واقعا خوب بود،یکیش همونی که گذاشتی برای کاور..
.
.
ببخشید اگه چرت و پرت گفتم!
موفق باشی
ممنون از حضورت بهنوش جان
ممنون از نگاهت و نظرت که برایم خیلی ارزش دارد.
همین که وقت گذاشتی و نگاه کردی ممنون.
زندگی آدمی به ویژه در قرن حاضر مسیریست پر از سردرگمی . مسیری پر از دغدغه . مسیری پر از چیستی و پر از سوال بی جواب . مسیری که ناگزیر درش هستیم و و ناگزیر با دغدغه ها و سوال های بی جواب زندگی میکنیم .
مرسی از نگاه موشکافانه
ممنون از حضورت کیانوش جان
زندگی آدمی با سوال شروع می شود و زندگی خود سوال بزرگیست که باید جوابی برای آن در طول زندگی پیدا کرد.
قبل از هر چیزی خسته نباشید میگم برای زحمتی که کشیدی و ایده خوبی که در این مجموعه به نمایش گذاشتی .به طور کل عکسها اون حسی که مد نظرت هست رو به بیننده میده ومجموعه در کل موفقه.بعضی عکسها به دلیله داشتن کادر قویتر وضوح بالاتر و موقعیت قرار گرفتن و حالتهای سوژه ها نقطه های قوت این مجموعه هستند که با کمی تغییرات و جایگزینی همه در یک سطح قرار خواهند گرفت.در ضمن به دلیل مشکل بودن گرفتن این قبیل عکسها از نظر کادر و ترکیب بندی صحیح در بعضی موارد تراز کردن خط افقی یا عمودی و کراپ کردن اصولی بوسیله نرم افزار میتونه خیلی کمک کنه و تاثیر خوبی در نتیجه کار بذاره.این رو هم اضافه میکنم که اگه عکسهای سیاه وسفیدی که در یک مجموعه هستند از نظرکنتراست و رنگمایه سیاه وسفید به هم نزدیک باشند تاثیر بهتری خواهد داشت.با ارزوی موفقیت.
ممنون از حضورت مهدی جان
ممنون از راهنماییت و دقت نظرت. در مورد عکسها
ایمیل شما رو دریافت کردم
بود فکر نمی کردم خیلی مهم باشه برا همین بازش نکرده بودم LinkedIn اما چون از
وب سایت منحصر به فردی دارید.بهتون تبریک میگم.هم قالب سایت زیباست و هم عکسها
من هم عکاسی می کنم البته نه به طور خیلی حرفه ای
سوژه های مورد علاقه من طبیعت و آثار باستانی و اماکن تاریخی هست
ازتون دعوت می کنم از وب سایت من هم دیدن کنید
موفق باشید
سال نو مبارک
ممنون از حضورت سیما جان
خیلی دوست داشتم سایتت رو ببینم و لی انگاری سایتت هک شده،
امیدوارم به همین زودی ها دوبارره برگرده و ما بتونیم عکساهای شما رو ببینیم.
بایراموز موبارک اولسون
سلام
عکس ها را که نگاه می کردم خیلی حس خوبی به من داد. همه به نوعی مسافرند، مسافرینی با مسیرهای متفاوت،با درگیریهای متفاوت، برخی غمگینند، برخی سردرگمند، برخی غم نان دارند .برخی امیدوارند و برخی ناامید
در هر صورت همه در حال گذرند
بنظر من سیاه و سفید بودن عکس ها به انتقال حس خیلی کمک کرده است . وقتی این عکس ها را می بینم فقط شعر سهراب را بیاد میارم که می گه
عبور بايد كرد
صداي باد مي آيد، عبور بايد كرد
و من مسافرم ، اي بادهاي همواره
مرا به وسعت تشكيل برگ ها ببريد
مرا به كودكي شور آب ها برسانيد
و كفش هاي مرا تا تكامل تن انگور
پر از تحرك زيبايي خضوع كنيد
.
.
.
و در تنفس تنهايي
دريچه هاي شعور مرا بهم بزنيد
روان كنيدم دنبال بادبادك آن روز
مرا به خلوت ابعاد زندگي ببريد
حضور “هيچ” ملايم را
به من نشان بدهيد
ولی در کل نگاه خوبی داشتید. گاهی اوقات هم باید ایستاد و نگریست
ببخشید پر حرفی کردم.
بازم منتظر دیدن عکسای خوبتون هستم
ممنون از حضورت حمیده جان
جهان در حال حرکت است، بدون لحظه ای توقف. گاهی باید خود را کنار کشید. ایستاد و نگاه کرد. زمان را و جهان را نگه داشت. نگاهی کرد به پشت سر و نگاهی به جلو که چه کرده ایم و چه خواهیم کرد. بعد دوباره سوار شده و حرکت کنیم.
ممنون که وقت گذاشتین و دیدین.