پسر عمو، امیر عباس، سلام. نمیدونم الان که داری اینو میخونی تو چند سالت شده و من چند سالم هست. تو کجایی و من کجای این جهان قرار داده شده ام
.
آرام خابیده بودی. نمیشد بهت دست زد، غر می زدی، وقتی داشتم ازت عکس میگرفت برایم ژست ها مختلفی گرفتی، انگار میدونستی دارم عکس میگیریم
.
امیر عباس، هیچ وقت آرزو نکن که زود بزرگ بشی، چون وقتی بزرگ شدی، آرزو می کنی کاش همون بچه می موندی.


آخــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی!!!
خیلی ناز خوابیدی کوچولو!
.
.
.
خوب بزرگ شو و خوب بچگی کن امیر.
بچه ها وقتی بچه اند خیلی معصوم هستند ولی بزرگ میشن انگار یادشون میره……………….!
خیلی نازوخوشگله میدونی چراچون به داداشش رفته
ممنون از حضورت امیر حسین عزیز(پسر عموی خوش تیپ من)
من که میدنم تو چه قدر خوشتیپ و با مرام هستی و داداش کوچولوتو چه قدر دوست داری
خیلی دوست دارم امیر حسین
خیلی نازی کوچولو کاش منم کوجیک بودم
ممنون از حضورت سارا جان
زمان میگذرد و ناخاسته بزرگ میشویم. بدون آن که بفهمیم.
کاش زندگی دکمه برگشت داشت.
امیرعباس کوچولو اگه اینجا بودی لپاتو میکشیدم خیلی شکری
خیلی معصوم و نازو خوشگله